PUNK MAN DAT WIL IK OOK! EEN VERHAAL OVER LIEFDE IN MEERDERE DELEN

Die hards waren we. Die hard fans. Altijd gingen we mee naar optredens. Bij een thuiswedstrijd in de kroeg stonden er vooraan de bar twee barkrukken gereserveerd met onze naam erop. Het was niet eens zo'n hele bijzondere band. Gewoon lekkere muziek, maar voornamelijk goed gezelschap. En wij waren die hards dus we gingen mee.

Die zondag waren we op weg naar de Buk Buk in Heiloo voor een middagconcert voor twee man en een halve paardenkop. En wij met z'n tweeen dan. Het werd een gedenkwaardige dag. Heiloo binnen rijdend moesten we stoppen voor een rood stoplicht. We kletsten wat, we lachten wat.

Naast ons hoorde ik opeens een gepruttel. Een gepruttel in drievoud. Een heel mooi gepruttel. Ik boog me voorover om langs de persoon naast me naar buiten te kunnen kijken. Ik moest zien waar dit gepruttel vandaan kwam. Naast onze bus stonden op het fietspad drie brommers met hoge sturen en eitankjes. Naast onze bus stonden drie Puchs voor het stoplicht.

"Punk man! Dat wil ik ook!"

Nog die zelfde zomer stond ik op straat voor de stamkroeg een biertje te drinken. Het was de tijd dat Hoorn nog wat vrijer was en we ook zonder terrasvergunning gewoon op straat konden staan of zitten met een biertje in ons hand. Ik stond wat te vertellen, maar stopte midden in mijn zin. In mijn oor klonk een gepruttel. Een heel mooi gepruttel. Het kwam van achter me.

Ik draaide me om en zag een Puch aan komen rijden. Een Puch met een bekende erop. De bekende wiens Spiderman colbertje ik nog wel eens had proberen te bietsen. Dat Spiderman colbertje kon me nu gestolen worden. Ik wilde een Puch. Ik moest een Puch.

"Punk man! Dat wil ik ook!"

Het zou nog 8 jaar duren, maar die Puch kwam er. En die Puch gaat nooit meer weg. Die Puch gaat mee het graf in. Nooit meer zullen wij scheiden. Betty en Frommel.

ROCK AND ROLL FEET: PUCH VANS

LET ME TELL YOU ABOUT MY WEEKEND HOW WAS YOURS?

Ik weet niet of het door mijn kapot getrapte knie komt of omdat de NOS er zoveel aandacht aan besteedde. Rugby is my new thing. Voetbal heeft afgedaan. Voetbal is voor mietjes. Overbetaalde nietsnutten die niet zouden misstaan op het wk schoonspringen en al piepen als je naar ze wijst. Ik ga mijn blessure gevoelige lijf negeren en ik ga rugbyen. Ik wil ook een lijf van 115 kilo spieren in een strak shirt en bloemkool oren. Mijn kop naar beneden en erin kletsen met die zooi. De laatste 15 minuten van een wedstrijd met een mooie tulband van pleisters om mijn kop uitspelen. Een beetje sleuren en trekken. Een hechting of 6 boven mijn linker oog. Een beetje rennen en tackelen. Voetbal is voor mietjes. Rugby is voor echte mannen. Volgens de kenners was het een saaie finale afgelopen zaterdag. Ik heb 80 minuten vol spanning voor de buis gezeten. Met een vliegende tackle vloerde ik de kat op weg naar haar etensbak. Ik scrumde tegen de deurpost. Mijn baal shag schoot ik vanaf het balkon over het huis van de achterburen. Gespannen zat ik op de bank. Wachtend op een try die niet viel of afgekeurd werd. Ik ga mijn blessure gevoelige lijf negeren. Ik zal de hele week strompelend door het leven gaan en zondags met mijn kop naar beneden er weer keihard in kletsen. De bal is niet langer rond en rollen doet hij zeker niet.

"Komt u op visite als ik na 1 wedstrijd met een dwarslaesie in het hospitaal lig?"

Metal is niet mijn muziek, maar deze avond blijkbaar helemaal niet. Ik stap toch op de fiets. Mijn Puchmaat heeft namelijk de vreemde hobby om naast in wat punk- en rockbands te spelen ook te drummen in een metal band. Ik begrijp het wel. Lekker rammen. Lekker beuken. Lekker hakken. Ik hou niet zo van metal en vanavond blijkbaar helemaal niet. Als ik mijn fiets tegen het raam van de kroeg zet, zie ik dat het verschrikkelijk druk is binnen. Het ziet zwart en lang haar. De band is nog niet begonnen, want ik hoor buiten niets. Denk ik. Bij binnenkomst valt er een drukkende warmte over me heen. Ergens ver weg in dit piepkleine cafe staat toch een metalband te spelen. Op fluisterniveau. De band is slecht. Heel slecht. Ik vervloek dat ik gekomen ben, maar blijf wachten op de volgende. Door de haren heen zie ik nog net de barkeeper zijn hanenkam staan. Ik hap naar adem en bestel een Hertog Jan. Tussen al het zwart en de rond zwiepende haren ontdek ik het witte t-shirt van S. Gelukkig er is een bekende. Een paar zelfs. A. verteld over deel 2 van de soon to be mine classic erotica serie. Marilyn Monroe en een appel. Ik klets wat bij met de Schapenman die zichzelf weer bevrijd uit Kazachstan en Turkmenistan weet. Hij heeft het boek van de president gekocht, gaat het 3 keer lezen en zal in de hemel komen. Op het podium wordt de duivel opgeroepen.

De band waar ik voor kom begint. Mijn humeur is tot een minimum gedaald. Ik word gek van de hitte. Ik hou niet van zwiepende haren in mijn slok bier. De aanwezige tieners hebben het heen en weer. Ik sta geen seconde stil. Mag ik er langs of een duw. Het bier is lauw. Ook een wereldcafe heeft slechte avonden. Ik haal nogmaals diep adem, maar de zweet lucht ontneemt me mijn laatste beetje blijven. Tijdens het vijfde nummer geef ik het op. Ik draai me om naar het bruidspaar. "Ik ga thuis porno kijken. Ik haat metal." Buiten staan een paar metalmeisjes te flirten met 2 korpsballen. Nee, het is niet hun muziek. De mijne ook niet. Zeker vanavond niet.

"Human mice, for the angel of death. Four hundred thousand more to die. Angel of death"

Het is koud zondag. De eerste kou waar zelfs mijn handschoen mijn ooit gekneusde vingers niet tegen kan beschermen. Doorzichtig geel sta ik langs het voetbalveld een shaggie te draaien. Het is koud, maar we beginnen steeds beter op elkaar in gereden te raken. Ze heeft wat meer pit gekregen en wij beginnen elkaars rijden te lezen. We dansen langs en door elkaar heen over de weg. Zo nu en dan trek ik het gas open en spurt voorbij. Duim omhoog en gas erop. Tegelijkertijd moeten we pissen. Het is koud, maar heerlijk om te rijden. De kou vraagt om een afzakker in het cafe. Het worden er meer. Te veel. Ze staan buiten veilig aan 1 slot te wachten. We genieten van de band en nemen nog een biertje. Dat hebben we wel verdiend vervloek ik mezelf de volgende dag.

"Betty en Avril zingen het marsupilami lied. Ze zijn twee vriendjes."

HOUTEN BRUILOFT

5 jaar geleden. Ik kocht Betty en was voorgoed verloren. 5 jaar geleden. Ik kocht Betty en ging naar McClusky in de Ekko. Ik had mijn gedachten er niet bij. Thuis stond zij. 5 jaar geleden. Ik kocht Betty. Ruim 15.000km terug. Vandaag zijn we 5 jaar getrouwd.

KNETTERENDE BLOKKEN EN LEGE HOOFDEN DE PUNKROCK MOPED LADS ON THE ROAD

"Ladies and gentlemen. We are now leaving the cheese farm. If you look to your right or left while we are heading for Volendam you will not see my fat body stuck in a too tight purple shirt and my not washed in three weeks hairdo."

Niemand maakt toetjes als mijn moeder. Al komen ze uit een pak van de melkunie. Je kan ze zelfs aan je mouw smeren en op je rokje morsen. Het blijven de lekkerste toetjes.

Een touringcar draait het terrein van de cheesefarm af. Naar links. Op weg naar een vette paling op de dijk en de traditionele foto in klederdracht. Weer een bus vol 10 dagen dwars door europa ellende. Thuiskomend met een vertekend beeld van klompen, molens, paling en tulpen. Fotorolletjes vol met telkens dezelfde 2 mensen met op de achtergrond een halfzichtbaar gebouw. Katwoude schreeuwt dat het agrarisch moet blijven. Overgesubsidieerde melkboeren en waarschijnlijk import uit de grote stad. Een mooi industrieterrein zou niet misstaan. Vooruitgang is vooruitgang. Niet altijd even mooi, maar onderdeel van het nu. Ik wil hoge woontorens aan de haven. Kom maar op met die skyline.

Grijze mensen doen vandaag aan wandelen. Regenjasjes aan, terwijl de zon hoog aan de hemel brandt. De grijze vrouw monter voor op en vlak daar achter de grijze man. Met hangende schouders en een gezicht op verveling en wat doe ik hier was ik maar bij die jonge duif van kantoor.

Soms. Als ik op Betty toer. Soms dan denk ik, ik moet een achteruitkijkspiegel hebben. Dat soms is altijd een mooie vrouw voorbij rij moment. Het liefst zou ik dan direct bij een achteruitkijkspiegelwinkel naar binnen rijden, mijn knip trekken en vanaf dan achteruit kunnen kijken. Deze mooie vrouw blijkt een trut. Ze steekt haar vingers in haar oren als wij haar passeren. Alsof Betty en Avril lawaai maken. In plaats van haar achterop te willen nemen en met haar naar de horizon te willen rijden alwaar wij voor eeuwig de liefde zullen bedrijven, wil ik haar nu het liefst de sloot in rijden. Trut. Ik vind haar lelijk.

De kleine jongen is onder de indruk van mijn 191cm. Met grote ogen kijkt hij naar boven. Nadat ik heb laten zien dat ik nog best onder de deurposten in huis door kan zonder mijn hoofd te stoten gaat hij naast me staan. "Ik ben ook best lang, ik kom al tot jouw piemel". Kleine jongetjes van 5 kunnen onverwacht uit de hoek komen. Wat hier nu weer op te antwoorden?

Als we terug rijden passeren we een stel. Italianen, zegt mijn hoofd. Hij een bos krullen en een 5 dagen baard. Zij klein en gedrongen met een oranje trui aan. Ze staan in de berm te turen naar het niets. Dat deden ze 6 uur eerder op 500 meter afstand ook al. Zijn ze de weg kwijt? Dwalen ze al uren door Waterland? Alle wegen leiden naar Rome, maar zij zijn hem kwijt. Ik haal mijn schouders op, geef gas en spurt ze voorbij.

Het bier in het cafe is koel en warmt onze verkleumde lichamen op. We praten en lachen. De dag wordt passend afgesloten. Ik ga om 4 uur moe maar tevreden naar bed. Het einde van de vakantie nadert. Het leven is 1 groot feest.

FIJN MAAR TOCH WEL KOUD RITJE OP DE PUCH DOET OOIT GEKNEUSDE EN DAAROM SLECHT DOORBLOEDENDE MIDDELVINGER TRANSPARANT WORDEN

En dat is dan vervolgens weer bijna niet te zien op de foto. Verdikkeme. Echt waar. Ik kon er bijna doorheen kijken zo transparant dan wel gelig was mijn middelvinger geworden. Dat komt, zoals u in de titel van dit stuk kunt lezen, door een ooit kneuzing aan deze vinger. Twee maal zelfs en niet van het lullige gekneusd ook. De eerste keer was toen ik met de bands Poopshovel en Big Trouble House, die het lokale Troll hadden bespeeld, mee ging de stad in om ze de shoarma tent en Swaf te wijzen, waarbij de voordeur van de tourbus werd dicht gegooid terwijl mijn vinger zich nog daar bevond. De tweede maal was ik boos. Ik weet niet meer op wie of waarom, maar boos was ik. Ik moest die boosheid ergens kwijt en om nu mijn katten te gaan slaan dat ging mij wat ver. Ik zag een ijzeren bureaulamp staan en iets debiels in mij bedacht dat het een heel goed idee was om mijn vuist te ballen en die lamp een oplawaai te geven.

Gelukkig was het behalve de frisheid en het ontbreken van een bushokje of viaduct toen het toch echt serieus begon te regenen een fijn ritje. En een boom helpt ook best als schuilplaats, wanneer de neerslag niet meer van het niveau miezer is. U begrijpt ik vier nog steeds vakantie en geniet samen met Betty van alle omliggende dorpen en paadjes en laantjes. Ziet u mij op de onderste foto maar eens stoer al rijdend zelfportretten ergens tussen Oterleek en Rustenburg. De dijk met molens alwaar mijn kenteken plaat besloot genoeg te hebben van haar rammelende lelijke houdertje en zichzelf ter aarde stortte.

Overigens kunt u op de bovenste foto ook heel goed zien dat twee voortanden uit je bek vallen, waarbij er 1 breekt en de ander wel teruggeplaatst is, maar waarmee het lastig bijten is, het ideale middel is tegen nagelbijten. Ik heb nog nooit zulke nagels gehad.

FROMMEL EN TAKE IT AWAY BOB AKA THE PUNKROCK MOPED LADS MAKEN EEN FIJN RITJE EN POSEREN GEWILLIG VOOR DE CAMERA

THE PUNKROCKMOPEDLADS VOOR AL UW BRUILOFTEN EN PARTIJEN

Afgelopen vrijdag trouwden vriend Begt en vriendin A. Het was een fijne dag. Het was een heerlijke dag. Begt en A. hadden Frommel en Take It Away Bob gevraagd om hen met de brommer naar de trouwlocatie te rijden. Dat deden wij graag en met liefde. Als fijne mensen als Begt en A. vragen of je dat wilt doen dan doe je dat met liefde. Alles was geregeld. De zweef was terug in Betty haar zadel. De kussentjes waren op de bagagedragers gemonteerd. Bob en ik hadden ons beste punkrockshirt aangetrokken. De smeer was weggepoets. Ja er waren zelfs afzichtelijke bao's om onze sturen heen gedrapeerd. Alles was geregeld. Behalve het weer.

Op de afgesproken tijd stonden wij klaar. De regenbuien ook. En die bleven maar en bleven maar regenen dat het goot. Dan kunnen wij wel voet bij stuk houden, maar om nu een bruidspaar als een stel verzopen katten bij hun eigen trouwerij af te leveren. Dat gaat zelfs ons te ver. We spraken af om bij de oude stadspoort te wachten. Daar zouden zij met de auto heen gebracht worden. Zou het dan nog regenen dan zouden wij voor de auto uit rijden. Naar al die mensen die stonden te wachten.

De goden waren ons toch gunstig gezind. Aangekomen bij de poort stopte het met regenen. Begt en A. stapten achterop en gillend en gierend (van de zenuwen en niet vol gas) reden wij naar de Oosterkerk. Daar aangekomen en afgestapt begon het weer te regenen. Het was 300 meter droog geweest. Het was 2 minuten droog geweest. Precies de 300 meter en 2 minuten die we nodig hadden.

ZEVEN NIEUWE WERELDWONDEREN GEKOZEN

Tssss. Verkiezing van niets. De Puch zit er niet eens bij. Tssss.

BETTY IS A BLOODY COMMIE (?)

Wat moet het toch fijn zijn om een oldtimerbrommert te zijn. Dan krijg je als er iets stuk is vaak ook weer een oud oldtimerig vervangding. Kijk toch eens wat 1 fijne ketting Betty laatst heeft gekregen. Een ketting uit het jaar kruik. Een ketting uit het goede oude Czechoslovakia nog wel. Een fijne nieuwe oude ketting van voor het open doen van het ijzerengordijn. Nog gefabriekt door norse communistische arbeiders die helemaal niet communistisch waren, maar het wel moesten zijn. Ze is er heel gelukkig mee. Optrekken dat ze doet.

HOW TO FUCK UP YOUR PUCH MOPED LESSON #1

Let's hunt the bastards down and kill them fucks!!!

FROMMEL HOUDT VAN BETTY BETTY HOUDT VAN FROMMEL

Ik had al een tijdje niet meer op haar gereden. Ik schaam me dood, maar het is echt zo. Mijn lief had wat nieuwe tandwielen nodig en een nieuwe ketting en hoewel ik die al een tijdje in huis had had ik ze er nog steeds niet opgezet. Ik schaam me dood, maar het is echt zo. De tandwielen die er nog wel op zaten waren zo versleten dat het achtertandwiel bijna rond was. Op een heen en weertje naar de supermarkt na was er al een tijdje niet veel meer gereden. Ik schaam me dood, maar het is echt zo. Eindelijk, eindelijk, eindlelijk (het lijkt twin peaks seizoen 2 wel) heb ik de klus geklaard. Zaterdagmiddag was mijn lief voorzien van nieuwe tandwielen, een nieuwe ketting en een poetsbeurt. Ik starrte haar voor een proefritje. In 2 keer trappen deed ze het gewoon. Zwarte rook spuitend schoot ik vooruit. Jezus wat een power had ze weer. Wat een trekkracht. Toen ik een stukje verderop keerde en halverwege het bochtje mijn gas open schroefde en de koppeling op liet komen schoot ze onder me vandaan. Bijna verloor ik haar. Bijna kon ik haar niet meer houden. Bijna zei ze "zoek het uit lul. Mij een beetje in de gang laten staan". Ik zou het verdiend hebben. Ik schaam me dood, maar het is echt zo. Ik zou het verdiend hebben. Zoals het in een goed huwelijk gaat waren onze strubbelingen rap voorbij. Tevreden met elkaar tuften wij zondag met mede PunkRockMopedLad (Take It Away) Bob door het westfriese land. Mijn lief en ik hebben elkaar hervonden. Het gaat een mooie zomer worden.

ALLINGAWIER EN EEN BEETJE STERVEN

Vol zenuwen reden we over de afsluitdijk. Het was dag 2 van ons rondje IJsselmeer vakantie. We reden op Friesland af en daar in Friesland zou in een dorp van niets de Puchhemel zijn. Dat was ons tenminste verteld door een kennis. Niet al te lang daarvoor was hij op een familieuitje in het museumdorp Allingawier geweest. Daar in die kruimel op de landkaart had hij in een weiland een paar Puchs te koop zien staan. Allingawier here we come!!! Schitterend mooie Puchjes zouden ons tegemoet blinken en ons eigendom worden voor een bespottelijk lage prijs. De toeristische route dwars door de weilanden over 1 tegel brede paden besmeurd met koeienstront bracht ons er rap. Maar waar was nu die Puchhemel. We keken wat in de rondte en er bleken maar 3 huizen buiten de museumomheining te staan. Zagen wij in de garage van 1 van die huizen niet een uitlaat aan de muur hangen? Zou het dan toch kloppen?

Dat vreemde gespuis dat de tuin in stond te turen had de vrouw des huizes nieuwsgierig naar buiten doen komen. Wat we aan het doen waren. Op de vraag of het klopte dat haar man in Puch brommertjes handelde werd bevestigend geantwoord. We mochten alleen niet kijken. We moesten maar wachten tot haar man thuis zou komen. Ongeduldig stonden we te kettingroken en te heen en weren. Kom op nou. Waar blijft die vent. Nog maar een peuk. Waarom hebben we geen biertjes bij ons? Pffff. Nog een sigaret in de brand. Eindelijk kwam de man des huizes aanrijden. Zenuwachtig zwermden we op hem af. Zo jongens dat zijn een paar mooie brommers begroette hij ons terwijl hij naar onze Puchs wees. Jazeker meneer, maar wij begrepen dat u oude Puchjes opknapt en dan weer verkoopt, vandaar dat wij naar uw dorp gereden zijn. Oude Puchjes? Ja, ik knap Puchjes op, maar niet zoals die van jullie hoor jongens. Ik knap Maxi's op.

Een stilte overviel ons. Mijn benen werden zwaar, het gevoel trok weg uit mijn armen en mijn adem begon te stokken. Een luide, schelle toon vulde mijn hoofd. Hape begon vervaarlijk rond te tollen, werd lijkbleek en riep over de weilanden dat hij niets meer kon zien. Zijn linkerarm begon te stuiptrekken en de rechterkant van zijn gezicht hing slap naar beneden. Het was alsof alle lucht om ons heen weggezogen werd. Maxi's? Maxi's? Maxi's godverdomme? De teleurstelling was niet te beschrijven. Onze gedroomde Puchhemel bleek een Maxihel te zijn. Verdoofd stapten wij op onze brommers. Hoe we de slaapplaats van die avond bereikt hebben is nog steeds een wonder en ons totaal onbekend. Er was die avond een hoop drank nodig om de slaap te kunnen vatten. Wij dachten de Puchhemel gevonden te hebben en hadden een uur in de Maxihel doorgebracht. Het is een wonder dat we nog leven.

BANDLOGO

NACHTRUST VAN EEN PUCHRIJDER

Ik stapte op. Hangend aan mijn stuur trapte ik mijn blok aan. In 1x liep ze. Zoals altijd. Mijn Betty was het nog niet verleerd. Godverdomme wat een heerlijk geluid maakt zo'n potje toch. Het ware geluk zit tussen je benen. Zeker als dat geluk een trillend Puchblok is. Ik kloptte mijn lief op haar tank en gaf gas. Tevreden ploffend reed ik de bocht om, de straat uit. De paden op de lanen in. De wind om de kop. De oortelefoon onder de helm. Niet de hard de muziek, want dat hoor ik Betty haar blok niet meer. Door de bussluis de dijk op. Achteroverhangend aan het stuur. Niets kan mij nog gebeuren. De hele wereld kan ik aan. Als ik maar rijden kan.

Mijn wekker maakte mij wakker met haar irritante klote geluid. Weg was mijn geluk. De realiteit van de dag riep weer. Koffie zetten, douchen, bakkie doen en op weg naar het werk. Ik weet wat mij te doen staat. Rijden moet ik. Rijden. Zaterdag mijn lief weer in elkaar zetten. Snel de paden weer op. Snel de lanen in. Snel weer het ware geluk tussen de benen.

OOK MET PUCHRIJDERS DOET EEN LSD PILLETJE DE RAARSTE DINGEN

Of is het gewoon de tijdgeest van toen en dachten ze bij stokvis dat met dit filmpje al die lieve jongetjes en meisjes van bijna 16 wel een Puch van hun pappies en mammies zouden krijgen? Of moet ik het gewoon eens proberen? Hevig trippend een stukkie Puchen op mijn lief, mijn Betty?

Ik weet iig dat het met drank op geen succes is dat Puchrijden...

AL IS DE MUZIEK REDELIJK RUK DIT ZIJN PLATEN DIE EIGENLIJK NIET MOGEN ONTBREKEN IN DE PLATENKAST VAN EEN PUCHROCKER

Het Bielefeldse Puch




Of het Poolse Puch

En die laatste maken echt rukmuziek. Luister maar:
rukmuziek van Puch uit Polen

Bielefeldse MyPuchSpace
Poolse MyPuchSpace

HET IS BEST LEUK ZO'N BROMMERT MAAR VOOR JE EEN STUKJE KAN GAAN RIJDEN BEN JE AL GAUW EEN UURTJE VERDER

PUCH WEEKLY MAINTENANCE

En als je dan eindelijk kan gaan rijden heet je geen David meer maar Tony...

WAAROM ONTBREEKT DEZE 7INCH NOG IN MIJN COLLECTIE?

Update. Blijkt nooit uitgegeven te zijn op 7", maar ontving van The Ace-Tones onderstaande link. Luistert ende geniet!!!

The Ace-Tones - Ou...

Behalve best een geinig nummertje vooral jezus wat een geil geluidje maakt zo'n Puch brommert toch. Ken er geen genoeg van krijgen.