woensdag, maart 04, 2009

KOKEND WATER

Als ik thuis kom is het huis stil en vooral koud. Ik doe geen licht aan en ook nog geen verwarming. Het is maart, maar dat is niet de reden. Ik heb een taak. Een ik kom thuis en doe als eerste dit taak.

Ik buk me, waarbij mijn rug, die sinds donderdag weer wat moeilijk doet, protesteert en pak haar op. Mijn jas nog aan. Tas nog om de schouder. De iPod nog op mijn oren. Onder de klanken van P!nk kruipt Trifonius in mijn nek. Why was I the last to know, zingt Alicia in mijn oren, maar ze wordt overstemd door het harde geknor van de zwarte kat met overgewicht op mijn schouder.

Ze redt het nog niet, maar hoe ouder ze wordt hoe meer ze spint op het volume van haar/mijn twee jaar geleden overleden vriendin. Alsof ze de leegte probeert op te vullen. Ze slaagt met vlag en wimpel. Call me sentimental, maar ik geniet van dit thuiskom ritueel. Iedere dag kom ik thuis.

Met mevrouw Moore nog steeds overstemd in mijn oren vertel ik haar over mijn dag. Ze knort begrip. Vandaag duurt deze bestialiteit langer dan gewoonlijk. Ik heb het even nodig. Ik ben vanmiddag bijna ontploft. Met een al bekende halve voet op straat kwam ik er vanmiddag achter dat ze mijn vrije dagen hebben aangepast naar een dienstverband tot en met september eind contract. Zelfs mijn afdelingsmanager weet van niets. Als de stropdas maar in zijn dikke SUV kan blijven rijden.

Voor de derde dag achter elkaar vertaalt mijn verwarming de stand 18 graden tot een tropische temperatuur binnen 5 minuten. Het water hoor ik kokend door de buizen stromen. Goedkoop stoken. Tien minuten op 18 graden en de woonkamer is de rest van de avond warm.

Warm als de lente. De vogels keren langzaam terug. Ik kom met licht thuis en ga zonder donker weg. Morgen afreageren bij Jay Reatard in Paradiso. Niet aan zijn gitaarsnoer komen Frommel:

Labels: , , ,

3 Comments:

Anonymous Wenz said...

Met zo'n hartverwarmend welkomstritueel is de kamer ook zo warm!

Doorsnee stropdassen zijn meestal al niet erg sympathiek, maar zo te horen heb jij een extra afgrijselijk exemplaar te pakken. Balen. Laat je zwarte schouderzittertje nog maar even flink spinnen, net zo lang tot je de sores van de dag achter je hebt gelaten.

7:54 p.m.  
Blogger Polle said...

Dat noemt men goed werkgeversschap.
Not. Belachelijk.

1:53 p.m.  
Anonymous target said...

hahaha, heb ik de hele avond al Dean Martin met Sway op repeat staan zie ik deze clip in ene. Rock on! eindelijk weer een band waar je niet mee moet fokken als je dronken bent. Maar goed, Ik zit al een half jaar te twijfelen of ik een kat moet nemen, dit log bevestigd weer eens dat ik daaraan moet beginnen. Nog even wachten en dan komen de lentekittens eruit floepen (ik had gehoord dat lentekittens meer overlevingskansen hadden dan herfstkittens, de wetten van de natuur gelden kennelijk zelfs voor huiskatten) Nu alleen nog beslissen of één wel genoeg is of dat ik hem/haar gezelschap van een broerje of zusje gun..

10:19 p.m.  

Een reactie posten

<< Home