OH GOD I'M A SINNER (DO) I DESERVE TO GO TO HELL (?)

Het is zwaar. Het stoppen met roken. Niet verwacht zwaar. Heel zwaar. Nu na ruim drie weken had ik toch mogen verwachten dat het makkelijker zou gaan. Allerminst. Aller, allerminst.

Ik gooi het dan ook meteen maar neer, ik heb gezondigd. Ik heb een aantal malen gerookt. Ben ik hierdoor zwak? Ben ik een verliezer? Betekent dit dat het me niet gaat lukken? Kan ik maar beter weer fulltime aan de peuk gaan?

Nee!

Ik wil er nog steeds vanaf. Helemaal. Nooit meer roken. Het valt me alleen heel erg zwaar. Zwaarder dan verwacht. Het is namelijk niet alleen stoppen met roken wat mijn hoofd in beslag neemt. Er gebeuren allemaal leuke dingen de afgelopen weken. Helaas gebeuren er ook wat minder leuke dingen. En minder leuke dingen doen je naar een peuk verlangen en in mijn geval ook af en toe grijpen.

Of het is een dagje ouderwets rock and roll, zoals anderhalve week geleden, dat mijn weerstand breekt. 22 jaar roken heb je er niet zomaar uit gestopt blijkt maar weer. Ik vecht dapper door. Ik ga nog steeds voor niet meer roken. Dat ik daar af en toe bij struikel en mezelf met een peuk tussen mijn vingers of lippen terug vind? So be it!

MOOIE PLATENHOES #36 (DOET EEN EX-ROKER PIJN)

Meisjes van pak hem beet 7/8 jaar een beetje roken, terwijl mijn hele lichaam na twee weken nog steeds schreeuwt om een sigaret.

Ik was gisteren met Take It Away Bob bij bovengenoemde band in de Melkweg. Oordoppen mee, maar dat bleken rotdingen te zijn. We ontdekten dat we na al die jaren bandjes en concertjes toch echt een stuk van ons gehoor kwijt zijn geraakt. De db meter op de P.A.tafel piekte naar 111. Wij vonden het te doen en meevallen. Slechts enkele frequenties waren zelfs ons iets te veel. J.Mascis moet pas echt doof zijn zo stil en rustig als hij bleef tussen zijn vier Marshall torens.

Bij binnenkomst van de oude zaal, waar dus ook sinds een twee weken niet meer gerookt mag worden, begon mijn hele lijf direkt om een peuk te gillen. ROKEN ROKEN ROKEN!!! Het is een Pavlov reactie. In een concertzaal hoor ik als 23 jaar gerookt hebbende non-stop met een peuk in mijn bek of klauw te staan. Mijn hersenen weten dat en weten niet beter. ROKEN ROKEN ROKEN!!!

Halverwege het concert, waar het warm, drukkend en heel erg druk was, begon zich het voordeel van roken in concertzalen te tonen. Als roker heb ik mijn neus jaren lang onwetend gehouden van alle geuren die mij nu ten deel vielen. Ik rook goedkope deodorant. Er kwam een shoarmazaak voorbij lopen. Waren dat zweetvoeten? Het zal wennen worden. Een concert is door het rookverbod verworden tot een onaagenaam pallet van lichaamsodeuren. En zelf hadden wij stevig aan de knoflook gezeten moet u weten.

Dinosaur ondertussen speelden meedogenloos hard. Een muur van geluid werd over ons heen gestort. J. toverde onbewegelijk als een jongere (hoewel ook al op leeftij ondertussen) Neil Young de ene uitgesponnen gitaarsolo na de andere uit zijn versterkers muur. Lou ramde zijn handen kapot op zijn bas. Het was lang geleden dat ik iemand zo enthousiast op een podium zag staan. Een muur van geluid hadden we verwacht. Een muur van geluid kregen we. Dat in die muur de pure popliedjes die Dinosaur stiekem maakt nog helemaal doorklonken was een aangename verrassing.

Alleen wie van de band werd er na afloop gepijpt door die Italiaanse bodybuild homo met foute Freddie Mecury snor die de band aankondigde en aan de zijkant verliefd naar het podium staarde?