NIEUWE BEWONERS IN HET WEESHUIS VAN HET AFGEDANKTE VINYL

Afgelopen donderdag bracht Slager (voorheen de huilende cowboy), de geweldige drummer van The Prunella Scales, een dertigtal nieuwe bewonertjes langs voor het weeshuis van het afgedankte vinyl dat ik run. Zijn platenkast werd te vol. Er moest wat geruimd worden. Er moest wat weg. Aan de straatkant zetten? In de vuilcontainer mieteren? Nee, Frommel runt het weeshuis van het afgedankt vinyl. Daar zullen ze een goed huis hebben.

In het weeshuis van het afgedankt vinyl wordt geen onderscheid gemaakt. Iedereen is welkom. Op nazi kindjes na dan. Voor iedereen staat de deur open. Er wordt geen waarde oordeel geveld over wat er in je groeven gegraveerd staat. Al is het Albert West (geweldige bijna Drs.P. achtige titel trouwens Albert West op z'n best!!! Helaas ontbreekt de gratis kleurenposter waar de hoes over rept. Die zal wel bij Slager in de slaapkamer hangen.) , je bent welkom. Zonder blikken of blozen wordt je de rest van mijn bestaan gekoesterd en goed verzorgd. Zelf die plaat van Hotel California van The Eagles die er tussen zat.

Hotel Califormnia dat is het ergste dat de muziek industrie ooit heeft voortgebracht. Hotel California dat is Buckler bier. Hotel California is een uitvinding van de duivel himself. Hotel California makes me feel sick. Maar ook Hotel California heeft zijn plek in het weeshuis van het afgedankte vinyl gekregen. In het weeshuis van het afgedankt vinyl is iedereen welkom. Zelfs Hotel California.

Ook uw afgedankt vinyl is nog steeds welkom.

De directie van het weeshuis van het afgedankte vinyl.

FROMMEL DOET AAN LIEFDADIGHEID

Ik kon het niet langer aanzien. Ik moest wat gaan doen. Ik kon niet langer meer toestaan dat ze zo verwaarloosd werden. Afgedankt in een donker hoekje. Nooit geen liefde of affectie meer. Zoveel jaren trouw geweest en nu vergeten. Opzij geschoven voor een nieuwe liefde. Een liefde van deze tijd. Ik moest wat gaan doen.

Ik begon een weeshuis. Een soort van weeshuis van de hits. Een weeshuis voor afgedankt vinyl. Een warm veilig huis waar ze gekoesterd en gedraaid zullen worden. Een thuis waar waardering en liefde is. Ik startte het weeshuis voor het afgedankte vinyl. De eerste groep kinderen die ik een nieuw huis bood kwamen bij Begt vandaan. Een barbaar die reeds in 1985 het vinyl vaarwel zei en op de glimmende schijven over ging. Zijn verzamelde collectie vinyl verdween naar een paar kratten in een donkere hoek op zolder. Sinds 3 weken staan ze hier tevreden te spinnen in de kast.

Dit stuk is natuurlijk niet alleen een mededeling van het openen van het weeshuis voor het afgedankte vinyl. Dit stuk is tevens een oproep. Een oproep aan u en uw geweten. Bevrijd dat afgedankte vinyl dat ook u ergens in een donker hoekje hebt verstopt. Geef het een kans op een tweede leven. Een leven vol geluk en waardering. Een leven van af en toe een naald in hun groeven. Een leven van samen zijn met andere lotgenoten.

Doneer uw in een donker hoekje op zolder weggestopte eenzaam en verlaten platen aan het weeshuis van het afgedankte vinyl!!!